مباني فقهي مشاركت سياسي در حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران

  • warning: Missing argument 1 for t(), called in D:\WebSites\nashriyat.ir\themes\tem-nashriyat\upload_attachments.tpl.php on line 15 and defined in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\common.inc on line 936.
  • warning: htmlspecialchars() expects parameter 1 to be string, array given in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\bootstrap.inc on line 862.
قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال ششم، شماره اول، پياپي 10، پاييز و زمستان 1395

عليجان حيدري/ دانشجوي کارشناسي ارشد حقوق عمومي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    
     aliheidari199@yahoo.com
محمدجواد نوروزي/ دانشيار گروه علوم سياسي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره
دريافت: 28/5/1395 ـ پذيرش: 28/10/1395
چكيده
مشارکت سياسي در نظام‌هاي مدرن جايگاه مهمي يافته است. در حکومت‌هاي دموکراتيک، از حکومت مردم بر مردم و از حق حاکميت مردم در تعيين سرنوشت سياسي خود سخن گفته شده است. در حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران، از مردم سالاري و حق حاکميت ملت بر سرنوشت اجتماعي خويش سخن به ميان آمده و جمهوريت و اسلاميت شاه بيت قانون اساسي به شمار مي‌آيد. سؤال اصلي اين است که آيا مردم سالاري ديني و حاکميت مردم بر خود، که در حقوق اساسي جمهوري اسلامي ايران به رسميت شناخته شده است، داراي مباني و ادله فقهي معتبري مي‌باشد، يا صرفاً به مقتضاي عرف سياسي جامعه امروز صورت پذيرفته است؟ اگر پاسخ مثبت است، اين مباني فقهي که بتوانند توجيه‌گر حاکميت مردم در کنار حاکميت خداوند بر انسان و جهان باشند، کدامند؟
اين پژوهش، با روش اسنادي، به مطالعه و بررسي اين مباني فقهي پرداخته و تلاش دارد پاسخ سؤال فوق را در انديشه‌هاي فقهي به دست آورد.
كليدواژه‌ها: مباني فقهي، مشارکت سياسي، حقوق اساسي، جمهوري اسلامي ايران.