<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>اندیشه‌های حقوق عمومی</JournalTitle>
                <Issn>2423-5725</Issn>
                <Volume>3</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2014</Year>
                    <Month>03</Month>
                    <Day>30</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>نظارت عمومی؛ مردم‌سالاری دینی</VernacularTitle>
            <FirstPage>7</FirstPage>
            <LastPage>34</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">46</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>محمدجواد</FirstName>
            <LastName>نوروزی فرانی</LastName>
            <Affiliation>استاد - گروه علوم سیاسی - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0003-1443-0266</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2014</Year>
                    <Month>04</Month>
                    <Day>21</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">این پژوهش با طرح این پرسش که نظارتِ عمومی در الگوی مردم سالاری دینی دارای چه ابعاد، مؤلفه ها و نماگرهایی است؟ در پی تبیین این امر است که در مردم سالاری دینی، افراد جامعه نسبت به جامعه‌ی خویش مسئولیت داشته و دارای وظایف و حقوقی اند که لازم است آنها را انجام دهند، و مؤلفه هایی همچون امر به معروف و نهی از منکر یا تأسیس نهادهایی همچون حسبه و نهادهای مردمی، روند نظارت بر جریانات اجتماعی و به ویژه نظارت بر قدرت را پی می گیرند. نظام سیاسی متشکل از چهار مؤلفه‌ی ایده (بعد ماهوی و ارزشی)، رهبری، ساختار، و مردم (شهروندان) است، و نماگرهای نظارت با توجه به آنها سامان می یابد.
	در بعد ماهوی، ایده‌ی مشروعیت ولایت فقیه در عصر غیبت، مبنای نظری نظارت در حاکمیت دینی است و دیگر نماگر های نظارت در ساحت ساختار و رفتار مردم با استناد به آموزه‌ی مشروعیت مدلل می شود. در مؤلفه‌ی رهبری، ضرورت توجه به مقوله‌ی مقبولیت در حاکمیت دینی و این امر که کارامدی با مسئله مقبولیت رقم می خورد، و در ظرف ساختاری، برنامه ریزی و مدیریتی نظام اسلامی باید تحقق بخش و بسترساز نظارت عامه باشد، و در حوزه‌ی نظارت در ساحت رفتار مردم نیز می توان به دو مؤلفه‌ی حوزه شناخت (بینش) و عملکرد اشاره کرد.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">ولایت فقیه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">دموکراسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">لیبرال</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">نظارت</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مردم</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مردم‌سالاری</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://hoghoughi.nashriyat.ir/sites/hoghoughi.nashriyat.ir/files/article-files/1_3.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
